تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما
ما چارهگریم و عشق بیچاره ما
دربارهٔ این سروده
این ابیات به بیان حسرت و دلتنگی پرداخته و از معشوقهای یاد میکند که از دور او را تماشا میکند. شاعر به احساس ناچاری و عشق بیپناهش اشاره کرده و میپرسد که وجود معشوق چیست و دل او که غریب و آواره است، چه حالتی دارد. به طور کلی، این شعر به عمق احساسات عاشقانه و تنهایی میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جان کیست کمینه طفل گهوارهٔ ما
دل کیست یکی غریب آوارهٔ ما