رباعی شمارهٔ ۳۷

این ابیات به عشق و شکرخایی اشاره دارد و می‌گوید تا زمانی که عشق وجود دارد، این رفتارهای شیرین و زیبا ادامه خواهد داشت. همچنین به کارهایی چون می‌نوشی و شب‌نشینی‌ها اشاره می‌شود که ممکن است با نیرنگ و خصومت همراه باشد. در کل، ابیات به پیچیدگی‌های عشق و روابط انسانی می‌پردازند.