رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۴

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

تا از تو جدا شده است آغوش مرا

از گریه کسی ندیده خاموش مرا

۲

در جان و دل و دید فراموش نه‌ای

از بهر خدا مکن فراموش مرا

بازگشت به سروده‌های مولانا