پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مُرَقَّع از رگ و پوست مرا
دربارهٔ این سروده
شاعر در این اشعار به نعمت و محبت خداوند اشاره میکند و وجود خود را به عنوان یک صوفی توصیف میکند. او از دوختن جسم و روحش به هم صحبت میکند و میگوید که تمام عالم برای او به معنای خانقاه و شیخش است. به طور کلی، این اشعار به ارتباط عمیق و معنوی شاعر با خدا و زندگی صوفیانهاش اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تن خرقه و اندر او دل ما صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا