ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما
مستی گردد که روز بیند شب ما
دربارهٔ این سروده
این شعر به دعوت افرادی اشاره دارد که از شربت عشق و معرفت ما بهرهمند شدهاند و در نتیجه، مست و شیدای عشق میشوند. همچنین به کسانی که از پیروی از مذهب ما دور شدهاند، یادآوری میکند که جدایی و فراق آنها را به شدت خواهد آزرد. در واقع، شاعر به عمق تجربیات عاشقانه و عواقب انصراف از این راه اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ملهب ما