این روزه چو غربا ل ببیزد جان را
پیدا آرد قراضهٔ پنهان را
دربارهٔ این سروده
این ابیات به تصویر کشیدن تأثیر روزه بر روح و جان انسان میپردازد. روزه مانند یک غربیل عمل میکند که سبب جداسازی عناصر ناخالص از جان میشود. در این فرایند، صفات خوب و نورانی فرد نمایان میگردد و در نهایت انسان به نور و روشنایی واقعی خود دست مییابد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جانی که کند خیره مه تابان را
بیپرده شود نور دهد کیوان را