رباعی شمارهٔ ۲۵

این ابیات به زیبایی و اهمیت سبزی و طراوت درختان، باغ‌ها و گیاهان اشاره دارد و همچنین به نقش مثبت و حمایت‌گر آن‌ها در زندگی و موفقیت فرد پرداخته است. شاعر با بیان این‌که در غیاب این زیبایی‌ها، همه چیز بی‌فایده است، به حضور و لطف الهی اشاره می‌کند که این نعمت‌ها را فراهم کرده است.