رباعی شمارهٔ ۲۰

این ابیات به تواناییش در جستجوی ایمان و حقیقت اشاره دارد. بیانگر آن است که باید به دنبال قلبی پاک و با ایمان باشیم. همچنین با مثالی از نمرود و ابراهیم (خلیلی) نشان می‌دهد که نمرود به جای سپردن دلش به ابراهیم، به موجودی کم‌ارزش مانند پشه سپرده و در نتیجه جان خود را از دست داده است. به طور کلی، این اشعار به اهمیت انتخاب درست و حفظ ایمان اشاره دارند.