ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
دربارهٔ این سروده
این شعر از شاعر دعوت میکند تا کسی که همچون آفتاب روشنیبخش است، بیاید. او به زیباییهای طبیعت اشاره میکند که بدون حضور این فرد، پژمرده و بیروح است. همچنین، او بیان میکند که زندگی و شادی در absence این شخص، سرد و بیحال است. در واقع، شاعر به اهمیت حضور و زیبایی آن فرد در زندگی و محیط اطرافش اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عالم بیتو غبار و گرد است بیا
این مجلس عیش بیتو سرد است بیا