رباعی شمارهٔ ۷

این شعر به عواطف عاشقانه و وفاداری اشاره دارد. شاعر به قدرت و گرمای عشق و همچنین به نرمی وفاداری می‌پردازد. او از زیبایی و جذابیت عشق صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که کسی که به عشق و وفا اهمیت می‌دهد، می‌تواند از بی‌شرمی و جسارت خود بهره‌برداری کند. در کل، شعر تمجید از عشق و پیوندهای عاطفی عمیق است.