رباعی شمارهٔ ۶

خلاصه این ابیات بیانگر این است که آواز و آهنگ دلنشین محبوب، باعث شادی و خوشحالی در زندگی روزمره می‌شود. هرگاه صدای او خسته شود، ما نیز دل‌نگران و خسته خواهیم شد. آواز او باید مانند نای خوش‌صدا و شیرین باشد و شادابی را به ارمغان آورد.