غزل شمارهٔ ۳۲۰

برداشت: خوشحال باشید ای قوم، اینک در باز است و شما از شتاب و تنگنای غربت رهایی یافته‌اید.

برداشت: شاد باشید، زیرا موعد خوشنودی از راه رسیده است، از دوستی که نزد او کتاب است.

برداشت: نگران چیزهایی که از دست داده‌اید نباشید، زیرا همچون درخشیدن ماه در آسمان، روشنی و زیبایی به زودی نمایان خواهد شد.

برداشت: این مکان را برای ما وقف کنید، زیرا در اینجا نعمت‌هایی وجود دارد که شمارش آنها ممکن نیست.

برداشت: در عشق، در میان خشم و دلخوری، وفا و صداقت نهفته است و در سکوت‌های جدایی، زیبایی و لطافت گفت‌وگو وجود دارد.

برداشت: سکوت ما را درک کنید، ای بندگان خدا، حقیقت را او بهتر از هر کسی می‌داند.