غزل شمارهٔ ۳۰۷

برداشت: امشب کار همگی دوست‌داران شبیه طلاست و جان تمامی حسودان ناتوان و بی‌خبر است.

برداشت: زیبایی خداوند به‌سان دریا است که به آرامی حرکت می‌کند و زمین زیر پای او مانند عنبر خوشبو است. امشب، درخشندگی و زیبایی او همه‌جا را فراگرفته است.

برداشت: ما همیشه با او خوشحالیم، اما به لطف خدا، ما امشب حال و روز دیگری داریم و او هم امروز متفاوت است.

برداشت: امشب ای دل، خواب نرور؛ چرا که می‌ران به سوی خانه‌ای که در آن، نگاهی پنهانی بر دیدار تو وجود دارد.

برداشت: امشب را بیدار بمان که یار در نزد توست و مخواب که این سر‌، مست آن یارست. (پهلو منه‌: مخواب‌.   سر برگیر: از بستر خواب، بلند شو!)

برداشت: امشب که دست خداوند به کمک ما آمده، بیایید دست در دست هم بگذاریم و رقصی با شادی و نشاط داشته باشیم، زیرا این شب نشانه‌ای از خوشبختی و برکت است.

برداشت: امشب خواب برای من حرام است، زیرا جانم مانند پرنده‌ای در آب‌های زلال کوثر است.