غزل شمارهٔ ۲۸۵

برداشت: به تو عید وصال و دیدار رسید، پس غم را نچشید و از نعمت‌های خوب باغ‌ها بهره‌مند شدی، چه خوب است که در اینجا سکنا گزیده‌ای.

برداشت: و زال عنک فراق امر من صبر و محنه فتنتنا و خاب من فتنا به معنی این است که جدایی تو آزمونی سخت و دشوار است و ما در این امتحان در حال آزمایش شدن هستیم. به طوری که هر کسی در این شرایط شکست می‌خورد.

برداشت: این بیت به بیان تصویری از شادابی و سرزندگی می‌پردازد. یعنی این که از درختان و شاخ و برگ‌های آن‌ها به عنوان نماد زیبایی و زندگی استفاده می‌کند. به نوعی، سخن از این است که درختان و شاخ و برگ‌هایشان با تمام زیبایی‌هایی که دارند، حتی اگر در فقر هم باشند، همچنان می‌توانند جلوه‌ای از زیبایی به نمایش بگذارند. در این متن، به ارزش و زیبایی زندگی حتی در شرایط سخت اشاره می‌شود.

برداشت: از جمع دوستانی که در دهکده‌ای تاریک زندگی می‌کنند، دوری کن؛ زیرا دل تو از بیدادگری و سختی‌هایی که آنها به تو می‌رسانند، رنج خواهد برد.