غزل شمارهٔ ۲۸۴

برداشت: دوست عزیز، زیبایی چشمان او دل‌ها را به تسخیر در می‌آورد و آیا برایت گفته‌ام که آنچه او را می‌سازد، افکار را روشن می‌کند؟

برداشت: آیا تو نیستی که آرزوی جاودانگی در شادی را داری؟ پس بیدار باش و هوشیار شو، چرا که فرصتی برای تو فرا رسیده است.

برداشت: چشمانت مانند بدر درخشان است و بر پیشانی‌ات شادابی، هدف، احترام و نورانی بودن وجود دارد.

برداشت: خوشحالی و شوقی که از طرف او به دل من می‌رسد، مانند جامی پر از شراب است که ما را سیراب می‌کند.

برداشت: درخشش و زیبایی‌های خاصی در میان نورانی‌ترین نعمت‌ها مشهود است که وجودم را با پاکی و صفا پر کرده است.