غزل شمارهٔ ۲۸۳

در این شعر، شاعر با افتخار به ورود بهار و محبوبی که با لبخند به خانه‌شان آمده اشاره می‌کند. او از مردم دعوت می‌کند تا با مهمان‌نوازی و شادی به استقبال این فصل خوشی بروند و در کنار محبوب به لذت و خوشی بپردازند. همچنین به کسانی که به دنبال بهره‌برداری و سودجویی هستند توصیه می‌کند که باید در کنار زیبایی‌ها و شادی‌های زندگی باشند.