غزل شمارهٔ ۲۸۲

برداشت: ای معشوق! پرچم عشق تو همواره بر افراشته است. کسی که از عشق بی‌ بهره باشد، قطعاً ناامید خواهد شد.

برداشت: ای نسیم عشق، تو در دل بندگان حیات بخشیدی، جلال و عظمت تو ستودنی است.

برداشت: عشق و محبت پایه‌های زندگی شما هستند و کسی که از عشق دوری کند، ناکام خواهد بود.

برداشت: در چهره محبوب نشانه‌هایی فریبنده وجود دارد؛ خوشا به حال کسی که به درک معنای آن برسد.

برداشت: ای مسافر غمگین، در دل خود مشغولیت‌ها را کنار بگذار و به سخنان من گوش کن.

برداشت: اگر عقل تو تحت تأثیر تمایلاتت قرار بگیرد، به زودی خواهی دید که روح انسان‌ها چگونه ضعیف و خوار می‌شود.

برداشت: اگر زندگی‌ات را در عشق می‌گذرانید، کافی است که به او آرامش بدهی و او نیز به تو کمک خواهد کرد.