غزل شمارهٔ ۲۸۱

برداشت: ای ساقی شراب، بی‌زحمت برای ما زودتر بیا، از شراب پر کن لیوان ما را که وقت نماز رسیده و ما در حال بی‌حالی هستیم.

برداشت: این جمله به زیبایی و ظرافت ظاهری اشاره دارد. به عبارتی، فرد یا چیزی که توصیف شده، دارای ویژگی‌های جذاب و دلربا است که می‌تواند از شفافیت و لطافت ویژه‌ای برخوردار باشد. همچنین اشاره به جذابیت و نکات مثبت در شخصیت یا ظاهر آن فرد دارد.

برداشت: عشق من به چهره‌ات هرگز کم رنگ نمی‌شود و در هر حالتی، حتی در مواقعی که بی‌اعتنایی می‌کنی، تلاشی برای رسیدن به تو از سوی من ادامه دارد.

برداشت: مرگ در دیدار تو، ای بدر طیب، بعید است. بلکه دیدار تو امنی است از بلا و مصیبت.

برداشت: زمانی که عشق تو صفاتش را بر دل من خواند، مانند کبوترانی بودند که آنچه خوانده می‌شود را با شوق دریافت کردند.

برداشت: مرا از شراب خوشگلت سیراب کردی تا دل من به بهترین حالت شاداب شد.