غزل شمارهٔ ۲۷۸

برداشت: من تنها به مردان راستین احترام می‌گذارم و فقط به کسانی که عشق را در قلب‌هایشان دارند، عشق می‌ورزم.

برداشت: ما ابتدا صبر کردیم و سپس به سمت آن‌ها حرکت کردیم، آن‌ها به ما رسیدند و ما نیز به آن‌ها رسیدیم. حالا آن‌ها بر ما برتری دارند، هرچند که ما از آن‌ها جلوتر بودیم.

برداشت: چشم‌هایمان را باز کردیم و به چنگ آوردیم نعمت‌ها را، و چیزهایی را به دست آوردیم، اما در نهایت آنها بودند که ما را به چنگ آوردند.

برداشت: ما با دل‌های قوی پیروز شدیم و از رازها آگاه گشتیم، پس خداوند ما را سیراب کند و چشمانمان را نوازش دهد.

برداشت: ما به مقام و فضیلت رسیدیم وگرنه در خطر هلاکت بودیم، پس از آن فرار کردیم و دور شدیم، اما آن‌ها به ما رسیدند.

برداشت: اگر نگران عذاب الهی نبودم، با یقین می‌گفتم که زندگی برایم سخت و ناگوار است و انگار ما را به طور خاصی خلق کرده‌اند.

برداشت: به آفتاب‌هایی بپرداز که زیر نفوس قرار دارند و ما را با جام‌های پر سیراب کردند و روزی‌امان را روزی دادند.