غزل شمارهٔ ۲۷۴

برداشت: ای اهل بهشت، منشور ما را بخوانید و از شراب ما شگفت‌زده شوید و صدای ناقوس ما را بشنوید.

برداشت: این بیت به زیبایی و جذابیت حوریان اشاره دارد که در عشق غرق شده‌اند و ممکن است اگر در تاریکی شب یا روشنایی روز بر آتش عشقشان بیفتند، متوجه شوند که چه احساسی دارند. حوریان به نحوی فرشته‌وار و دلربا توصیف شده‌اند که دل‌ها را به خود جذب می‌کنند و عشق را تجربه می‌کنند.

برداشت: ماه کامل به دنیا آمده و مانند روز روشن، خورشید صبح را تحت تاثیر قرار داده است. در حالی که کنیزان در حال خدمت هستند و ما در خانه‌مان آرامش داریم.

برداشت: ای دل، به دور چراغی چون ماه، سجده کن و دل‌ها را پاک کن. آنچه در اطراف ماست، خوشبو و معطر است؛ بیایید از دل‌های تیره و تار خود روشنی بگیریم.

برداشت: ما از لب حاشیه‌های دل‌انگیز جان گرفته‌ایم، آنها با محبت ما پاسخ دادند و در آرزوهایمان افزوده‌اند.