غزل شمارهٔ ۲۷۳

برداشت: ما شب‌ها بدون تو می‌گذرانیم، ای نیکان و دل‌باختگان، و ای محبوب جان ما، این دیدارها برای ما دلتنگی و غم به همراه دارد.

برداشت: چه خوب است که خورشید بزرگ علی، ما را در این ساعت روشن کرده است. خوش آمدی ای ماه شب‌زنده‌دار که از شب ما را شگفت‌زده کرده‌ای!

برداشت: ما جز شما به کسی نیاز نداریم، زیرا زمان زیادی را در کنار شما گذرانده‌ایم و هیچ سرپرستی جز شما نداریم. مدت‌هاست که ما را آزمایش کرده‌اید.

برداشت: ای نسیم صبح، هنگامی که خبرم کردی، من در کجا هستم؟ ای خیال وصال، روح من در کجا که با تو همراه شدم؟

برداشت: ای دوری شیخ شمس‌الدین از تبریز ما، چقدر در چهره ما آثار آنچه را که کاشتیم می‌بینی؟