غزل شمارهٔ ۲۷۱

برداشت: بیایید همه امروز در شادی و سرور گرد هم جمع شویم و با جام‌هایی پر از می، خود را غرق لذت کنیم.

برداشت: پروردگارا، به ما جامی عطا کردی پر از نعمت، پس شکر می‌گوییم، باز هم شکر، و دوباره شکر.

برداشت: بیایید، زیرا امروز روز عید است، روزی که آنچه را که امیدوارید به وضوح نمایان می‌شود.

برداشت: در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی شب و آرامش آن می‌پردازد. او از درخشش ستاره‌ها در آسمان شب سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که این زیبایی و دلپذیری، احساس تنگی و فشار را از دل او دور کرده است. شاعر در واقع می‌خواهد بگوید که با دیدن زیبایی‌های شب، همه نگرانی‌ها و دشواری‌ها از وی دور می‌شود.

برداشت: هر کسی از دریای بخشش خود، گوهرها و نعمت‌های فراوانی را نثار می‌کند.