غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۶

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

مبارکی که بود در همه عروسی‌ها

در این عروسی ما باد ای خدا تنها

۲

مبارکی شب قدر و ماه روزه و عید

مبارکی ملاقات آدم و حوا

۳

مبارکی ملاقات یوسف و یعقوب

مبارکی تماشای جنه المأوی

۴

مبارکی دگر کان به گفت درناید

نثار شادی اولاد شیخ و مهتر ما

۵

به همدمی و خوشی همچو شیر باد و عسل

به اختلاط و وفا همچو شکر و حلوا

۶

مبارکی تبارک ندیم و ساقی باد

بر آنک گوید آمین بر آنک کرد دعا

بازگشت به سروده‌های مولانا