غزل شمارهٔ ۲۳۲

برداشت: اگر عشق را نمی‌فهمی، بهتر است از شب‌ها بپرسی یا از کسانی که رنگ رخسارشان زرد و لب‌هایشان خشک شده است.

برداشت: این بیت بیان می‌کند که مانند آبی که داستان ستاره‌ها و ماه را روایت می‌کند، قالب‌ها نیز می‌توانند درباره عقل و روح سخن بگویند. به عبارت دیگر، هر چیزی می‌تواند نشانه‌ای از معرفت و عواطف عمیق باشد و مفهوم عمیق‌تری را منتقل کند.

برداشت: عشق هزاران نوع آداب و رفتار خوب را به دل انسان می‌آموزد که چنین آدابی را نمی‌توان در مدرسه‌ها یاد گرفت.

برداشت: در میان صد نفر عاشق، به قدری زیبا و درخشان است که مانند ماه تابان در آسمان، در کنار ستاره‌ها می‌درخشد.

برداشت: عقل نمی‌تواند در مذهب عشق درک درستی پیدا کند و از آن سرگردان می‌شود، حتی اگر از تمام اعتقادات و مذهب‌های دیگر آگاه باشد.

برداشت: کسی که با دل زنده و شاداب از عشق بهره‌مند شده، دیگر چیزی نمی‌تواند او را به خود سرگرم کند و برایش جذابیتی ندارد.

برداشت: به باغ نرو و در دل عاشق، زیبایی‌های دمشق، غوطه، گلزارها و نیریزها را تماشا کن.

برداشت: دمشق چه اهمیتی دارد وقتی که بهشتی پر از فرشتگان و زنان زیبا وجود دارد و عقل‌ها در زیبایی چهره‌ها و خصوصیات ظاهری آن‌ها حیرت‌زده هستند؟

برداشت: نه بخاطر لذت نوشیدنی‌اش شکوفه‌ها و مستی‌ها، و نه به خاطر شیرینی حلواش جوش و تب‌هاست.

برداشت: از شاه تا گدا در تلاش‌اند که طمع کنند، اما عشق آنقدر باارزش است که جان را باید از طمع و خواسته‌ها دور نگه‌داشت.

برداشت: عشق اگر از کسانی که آن را می‌خرند، ویژگی خاصی داشته باشد، حتماً ارزشمند است. و وجود شیر هم وقتی که میان دسیسه‌هایی از طرف روباه‌ها باشد، جایگاه و اعتبارش را زیر سؤال می‌برد.

برداشت: در جهان زیبایی که می‌جستم، نمی‌توانم به میوه‌ای پختگی برسم، چرا که همه دندان‌هایم به خاطر گناهان شکسته شده‌اند.

برداشت: در آسمان عشق پرواز کن و مانند خورشید از همه موانع و آلودگی‌ها دور باش.

برداشت: عشاق، نه از تنهایی و جدایی می‌ترسند، بلکه مثل افرادی که در جمع هستند، از قطع ارتباط و دوری نیز نگرانی ندارند.

برداشت: محبت و توجه او بر انتخاب روح‌ها تأثیر گذاشته و او برای جان‌ها به سبب‌های مختلف اهمیت قائل شده است.

برداشت: وکیل عشق وارد جایگاه قضاوت شد تا قلبش از قضا و مشکلات آزاد شود.

برداشت: به به چه جهانی! چه نظمی حیرت‌انگیز و چه ترتیب خاصی که هزاران شور و شعف را در دل‌ها به وجود می‌آورد.

برداشت: در این دنیا هرچه شادی و لذتی وجود دارد، تنها باید به عشق توجه کرد، چرا که عشق همانند طلا با ارزش است و دیگر اعتقادات و مذهب‌ها در مقایسه با آن اهمیت کمتری دارند.

برداشت: ای عشق، تو قلب مرا گرفته‌ای و با فریب و دروغ خود را پنهان کرده‌ای، اما من زیبایی و ظرافت تو را دیده‌ام و نمی‌توانم آن را انکار کنم.

برداشت: من می‌خواهم نام تو را ببرم ای عشق، شکرگزارم، اما در تو غرق شده‌ام و فکر کردن به تو ذهنم را مشغول کرده است.

برداشت: هرچقدر هم با هزاران کلمه درباره عشق و زیبایی او صحبت کنم، باز هم زیبایی او از همه زیبایی‌های موجود بیشتر است.