غزل شمارهٔ ۲۱۲

برداشت: شیشه‌های دل را بشکن و به رنج و عذاب جنیان دانا توجه کن؛ خون دل کسانی که در این حال هستند مانند شراب خالی می‌شود.

برداشت: هزاران پادشاه را از آنها کلاه و تاجشان را ربوده‌اند، ولی ما چهره‌ای زیبا و درخشان به لطف لباسی از لعل و جواهرات داریم.

برداشت: زمانی که زیبایی و جمال نمایان می‌شود، عقل‌ها را مفتون می‌کند و دل عاشقان را مانند پر زیبای طاووس، گشاده و شگفت‌انگیز می‌سازد.

برداشت: از نظر زیبایی و تاثیرگذاری، تابش نور چهره‌ی آن‌ها می‌تواند آسمان را به رنگ سبز درآورد. حالا تصور کن که چگونه می‌توانند دل‌ها را تحت تاثیر قرار دهند.

برداشت: با یک جرعه الکل، جمعیتی از پیرمردان ضعیف را به رقص و شادی وامی‌دارند و در جا نگه می‌دارند.

برداشت: جایگاه قدیسی که می‌تواند با یک نگاه زنده کننده، جان تازه‌ای به تمام موجودات بدهد، چه ارزشی دارد.

برداشت: شکرفروش چابک و تندرو است و هیچ‌کس او را ندیده است که بتواند طوطی شیرین‌گوی را بشناسد.

برداشت: عجب است این دوستی که هم لطیف و ظریف است و هم کریم و محترم. برای دستیابی به ترقیات بالا، چنین رفیقی لازم است.

برداشت: عاشقان را به هم ندا دادند که برای دیدن معشوق قدوم به میدان بیایند و به سوی او روانه شوند.

برداشت: اگر تمام ثروت و دارایی‌های قارون بر سر ما بریزد، باز هم نمی‌توانند از اندیشه و فکر ما چیزی ببرند یا ما را تحت تأثیر قرار دهند.

برداشت: ساقی مستانه را بیاور و شراب سرخ را بر سر عاشقان بریز تا جان آنها دوباره زنده شود.

برداشت: دل کسی که از هیچ تسلی‌ بخشی پند نگیرد، برای او بهتر است که لحظه‌ای آن شراب دل‌انگیز را بنوشد.

برداشت: عشق را مانند شرابی می‌دانیم که خود با دستانش تهیه و ساخته شده است. همچنین به جواهراتی اشاره می‌کند که هیچ دریا یا عمق دیگری قادر به داشتن آن‌ها نبوده است. این جواهرات، نماد ارزش و زیبایی خاصی هستند که تنها در عشق وجود دارد.

برداشت: اگر زهره (سیاره) جامش را به مریخ (سیاره دیگر) برساند، در یک لحظه خشم و کینه را رها می‌کند.

برداشت: تو هنوز در کنار شراب مانده‌ای و ما همه در دنیای فانی محو شده‌ایم. چرا چهره‌ات را از ما پنهان می‌کنی؟

برداشت: اما غیرت هیچ صدایی ندارد، در حالی که همواره حاضر و ناظر است و هزاران عاشق را به خاطر عشق به لالا از پا درمی‌آورد.

برداشت: در هر زمانی که به کسی نه می‌گویی، باید بدانید که گفتن بله به چیزهای خوب و مثبت مهم است. بر این اساس، به سوی خوبی‌ها و مثبت‌ها بروید و آن‌ها را به خود نزدیک کنید.

برداشت: به کسی که خواب است، جامی از شراب بده که می‌دانی علم و عقل می‌توانند هزاران فرد دانا را نیز گمراه کنند.

برداشت: به او نگاه کن و با ناز و بازیگوشی خود را به او نشان بده، زیرا این ناز و بازیگری تو مانند زندگی دوباره‌ای است که روحی تازه به وجود می‌آورد.

برداشت: به دیگران کمک کن تا غم و ناراحتی را فراموش کنند و در آرامش و سکوت زندگی کنند و از درگیری‌ها و هیاهوها دور شوند.

برداشت: خدا‌، عشق را فرستاد که ما به‌آن بپیچیم و عمر به‌آن صرف کنیم زیرا که حتی ملک‌ِ متعالی‌، سزاوار پیچش و عمر نهادن نیست.

برداشت: نیمه‌کار باقی ماندن یک شعر در ذهنم و هنوز نگفتن آن را در بر دارد. افسوس که احساس می‌کنم در خودم گم شده‌ام و نمی‌توانم سر و پا را تشخیص دهم.

برداشت: ای خورشید، بر آسمان درخشان شو و طرز زیبای شمس تبریزی را در دل و جان از نو بیارای و برج جوزا را زینت بده.