غزل شمارهٔ ۱۸۱

برداشت: دل مانند دانه‌ای است که به دور خود می‌چرخد و ما نیز مانند آسیایی هستیم. اما آیا آسیابان می‌داند که این چرخش و گردش چرا رخ می‌دهد؟

برداشت: تن همانند سنگ است و اندیشه‌ها همچون آب. در این بین، سنگ فقط صدای خود را می‌شنود، اما آب می‌داند که چه بر سرش می‌آید.

برداشت: آب می‌گوید: «از آسیابان بپرس که این آب را چه کسی به پایین انداخت؟»

برداشت: آسیابان به تو می‌گوید: «ای خورنده نان، اگر این نان وجود نداشته باشد، پس نان‌وا هم کیست؟»

برداشت: بسیاری از اتفاقات و حوادث در پیش خواهد بود، پس از خدا درخواست کن تا او خود پاسخ تو را بدهد.