غزل شمارهٔ ۱۷۵

برداشت: از پس دل پر از عشق، شیوه‌های مختلف را ببین، و شکل مجنون را در عاشقانه‌های این شیوه‌ها مشاهده کن.

برداشت: عاشقان دارای اصول و باورهای متفاوتی هستند که از اصل و فرع خاصی پیروی نمی‌کنند، بلکه مسیر و روش عشق ورزیدن برای آنها مهم‌تر است.

برداشت: دل مانند زبانی است که از عمق وجود و احساسات انسان سخن می‌گوید و این در حالی است که در وجود خود، رازها و روش‌های متعددی دارد که فقط برای جستجوگران حقیقت روشن می‌شود.

برداشت: به خاطر دیدن آن پری زیبا و تازه‌وارد، جان از عقل و دین خالی شده و آدمی دیگر نمی‌تواند به قواعد و شیوه‌های معمول زندگی‌اش ادامه دهد.

برداشت: به خاطر نیرنگ‌ها و فریب‌های مختلف او، این بیچاره راه‌های خود را گم کرده است.

برداشت: پرده‌دار دل ما داستانی از آن معشوق بدون غرور و بدون کینه تعریف کرد.

برداشت: اینکه روش‌ها از جسم نشأت می‌گیرند یا از روح، عجیب است که هیچ‌کدام از این دو نوع روش بدون دیگری وجود ندارند.

برداشت: مرد خودبین تنها به روش و سبک خود مشغول است و از آنجا که کاملاً در آن غرق شده، نمی‌تواند جان خود را ببیند و درک کند که دیگر شیوه‌ها نیز وجود دارند.

برداشت: شمس تبریزی مرا دوباره جوان کرده است تا ببینم بعد از رسیدن به مرحله‌ای خاص، روش‌های مختلف را.