غزل شمارهٔ ۱۶۹

برداشت: در اینجا به یک نکته اشاره می‌شود که اگر چهره‌ات را به تلخی درآوری، دیگران هم همین کار را می‌کنند و به نوعی خودت را از جمع دور می‌کنی. بهتر است در چنین وضعیتی نادیده‌ات بگیرند و خود را از درد و رنجی که ممکن است از دیگران بگیری، حفظ کنی. در واقع، بهتر است بی‌تفاوت باشی تا آسیب نبیینی.

برداشت: در این محله، همه ناقص و ناتوان هستند، پس تو هم برای خودت کمی متفاوت رفتار کن و به این وضع عادت کن.

برداشت: اگر بر چهره‌ات زعفران بمالی، باز هم اگر معشوقه‌ای با روی زیبا و خوب به تو نگاه کند، ممکن است از پشت زخمی به قلبت بزند.

برداشت: اگر آینه‌ی زیر بغل زن را ببینی و آن را زشت بدانی، ممکن است آینه را مورد سرزنش قرار بدهی، اما در واقع مشکل از خود آینه نیست.

برداشت: در زندگی، باید با خودت آشتی کنی و در زمان‌هایی که هشیاری و هوشیاری داری، با خودت خوب رفتار کنی. اما وقتی که تحت تأثیر قرار گرفتی و غرق در احساسات شدی، دیگر به آنچه که پیش می‌آید اهمیتی نده.

برداشت: چند جام بنوش به دست ساقی و از دیدار محبوب لذت ببر، زیرا وقتی به کار مشغول شدی، بایستی با شوق و هیجان به رقص درآیی.

برداشت: مثل اینکه مانند پرگار به دور آن نقطه می‌چرخیم، این دایره نشان‌دهنده قتلی است که برای انجام وظیفه‌ای تعیین شده است.

برداشت: به من بگو آنچه را که گفتی و من فراموش کرده‌ام، ای دوست! سلام بر تو، ای ماه و ای نیمه‌ماه من.

برداشت: سلام بر تو ای روزهایی که همواره خوب و خوش هستند. سلام بر تو ای لحظه‌هایی که مردگان را زنده می‌کنی.

برداشت: چشم بد را از آن وجود دور کن، زیرا اگر دل کسی را برباید، هیچ سودی برای او نخواهد داشت و هیچ راهی برای نجات وجود ندارد.

برداشت: ما از دور به خاطر زیبایی و جذابیت تو آمده‌ایم، چنان‌که نور ماه از چهره تو تابیده و بخشندگی و عشق تو را نمایان کرده است.

برداشت: ماه به دعای من گوش فرا می‌دهد و در حالی که دست‌هایم را به سوی تو بلند کرده‌ام، می‌گوید که من هم مانند تو از تو خواسته‌ام.

برداشت: ماه و خورشید و ستاره‌ها و معانی عمیق و عقل‌ها به ما احترام می‌گذارند، در حالی که به سوی تو، گدایانی هستند که نیازمندند.

برداشت: غیرت تو باعث شد که خودت را به زبان نیاوری و در دل من گفتی ساکت باش. دل من هم از تو فاصله گرفت و آرام گرفت و دست از خودنمایی برداشت.