ای بروییده به ناخواست به مانند گیا
چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا
دربارهٔ این سروده
این شعر به بیان احساسات انسانی و اهمیت صداقت در روابط میپردازد. شاعر میگوید که کسی که محبت و نمک ندارد، حتی اگر به ظاهر خدمت کند، در واقع فقط تظاهر میکند و خدماتش واقعی نیست. او از غم و نگرانی خواسته است که کوتاه بیاید و دعوت به نوشیدن باده عشق میکند تا جان خود را شاد کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت عشق و صداقت در زندگی تاکید دارد و به دوری از زرق و برق و ریا دعوت میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر که را نیست نمک گرچه نماید خدمت
خدمت او به حقیقت همه زرقست و ریا
برو ای غصه دمی زحمت خود کوته کن
باده عشق بیا زود که جانت بزیا