غزل شمارهٔ ۱۴۲

برداشت: یک دولت در همسایگی ایجاد شد و همسایگان را به صلح دعوت کرد، اما در نهایت نه بوالعلی ماند و نه بوالعلا.

برداشت: در نهایت، مانند آفتابی که از سمت شرق طلوع می‌کند، کسی که به دنبال روح و زندگی بود، از درون خود به اوج می‌رسد. او در دنیای ظاهری و باطن خود، حقیقت و معنای واقعی را جستجو می‌کند.

برداشت: هنگامی که او از دور می‌رسد، همچون نوری نمایان می‌شود، همان‌طور که آتش موسی برای آزمون نشان داده شد.

برداشت: پروانه‌های عاشق باید به سوی آن آتش بروند. چون شما در ابتدا گفتید "بلی"، حالا باید در برابر مشکلات و دشواری‌ها رو به جلو بروید.

برداشت: من مانند سمندری هستم که در دل آتش زندگی می‌کند، و مقام و جایگاه هر کسی که در دل و جان خود شوق و اشتياق اینچنینی دارد، بالاتر از دیگران است.