غزل شمارهٔ ۱۳۹

برداشت: دور بودن از تو باعث دلتنگی و رنج برای ماست، در حالی که حضور تو آرامش بخش جان‌های ماست. ای تو، با چشم بد از ما دور باش، زیرا تو چشمی داری که همه چیز را می‌بیند و به ما روشنی و امید می‌بخشد.

برداشت: درست بودن تو به معنای درست بودن جان و دنیا است، ای ماه. امیدوارم جسم تو سالم بماند، ای ماه خوش‌چهره ما.

برداشت: ای بدن عزیز، امیدوارم همیشه سالم و سرحال باشی. جاودانه بمان، و سایه‌ی لطفت همیشه بر سر ما باشد.

برداشت: چهره زیبای تو همیشه سبز و شکوفا باشد، زیرا این مکان محل دل ما است و زمین سرسبز و خوشبختی ما به شمار می‌آید.

برداشت: رنج تو برای ما سخت است؛ امیدوارم بر بدنت نرود و این درد همانند عقل زیبا و جان‌پرور ما باشد.