غزل شمارهٔ ۱۱۸

برداشت: ما از اینجا نمی‌رویم، چون وفاداری را از اینجا نشان دادیم.

برداشت: در اینجا، وجود زندگی و نشاط به چشم‌ها احساس می‌شود؛ به عبارت دیگر، این مکان یا فضا سرشار از زندگی است و به چشم‌ها احساسی از شادابی و سرزندگی می‌دهد.

برداشت: این جا جایی است که پای ما در گل فرو رفته است؛ وقتی از این جا قدم برمی‌داریم، دیگر از این مشکل رهایی می‌یابیم.

برداشت: ما در این مکان، دل خود را به خدا سپرده‌ایم. ای خدا، کسی را از اینجا نبر!

برداشت: در این مکان، مرگ نمی‌تواند به ما دسترسی پیدا کند؛ چرا که وجود ما جدا از اینجا به معنای مرگ است.

برداشت: از این مکان برخاستی و مانند خورشید روشنایی بخشیدی و مرا از این جا نجات دادی.

برداشت: زندگی شاداب و سرزنده‌ای پیدا می‌شود و از این مکان به زندگی جاودانه دست می‌یابد.

برداشت: لطفا یک بار دیگر حجاب خود را کنار بزن و از این مکان دوباره بیرون بیا.

برداشت: این‌جا محل نوشیدنی جاودانی است، ای ساقی، از همین‌جا برای من بریز.

برداشت: این چشمه نماد حیات و زندگی است، پس ای آب‌فروش، از این جا آن را پر کن.

برداشت: در این مکان، دل‌ها احساس رشد و بالندگی کردند و عقل به خاطر این فضا در پرواز و آسمان آزادی یافت.