غزل شمارهٔ ۱۱۶

برداشت: ای کسی که با جادو خود را در دشواری انداخته‌ای، مانند شیری به نظر می‌رسد که در واقع آهوست.

برداشت: از صبح زیبایی تو، چشمانم به چشمانت خیره شده‌اند و احساس می‌کنم که در یک حالت عجیب و حیرت‌زده قرار دارم.

برداشت: آیا می‌توان نشانه‌ای از ترنج آلو را پیدا کرد؟

برداشت: صبحگاه، بره را از دور نشان می‌دهد و گرگ به واسطه گندم در جوی، خود را پنهان کرده است.

برداشت: با وجود جادوی تو، خیال و آرزوهایم به صورتی مستمر و پایدار به زندگی ادامه می‌دهند.

برداشت: موهای او تحت تأثیر سحر و جادو تو به باد رفته و نابخردان را به سوی خود می‌کشاند.

برداشت: ای ترک، سحرت ما را فریب داده و ما را در حکم شبهه‌گران قرار داده‌ای.

برداشت: وقتی که پشه به میدان جنگ با فیل‌ها می‌رود، نشان از شجاعت و قوت تهمتن دارد.

برداشت: تا زمانی که با هم بجنگند و سرنوشت و پیشامدهای برابر را به درستی تنظیم کنند.

برداشت: به خودت نپیچ و خود را در شک و تردید نبر، بلکه زبان روحانی‌ات را باز کن و حقیقت را بیان کن.