غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۵

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چو او باشد دل دل‌سوز ما را

چه باشد شب چه باشد روز ما را

۲

که خورشید ار فروشد ار برآمد

بس است این جانِ جان افروز ما را

۳

تو مادرمرده را شیون مَیآموز

که استادست عشق آموز ما را

۴

مدوزان خرقهٔ ما را مدران

نشاید شیخ خرقه‌دوز ما را

۵

همه کس بر عدو پیروز خواهد

جمال آن عدو پیروز ما را

۶

همه کس بخت گنج‌اندوز جوید

ولیکن عشق رنج‌اندوز ما را

بازگشت به سروده‌های مولانا