غزل شمارهٔ ۸۶

برداشت: ای باغ و گل‌های زیبا که به خاطر تو سرزنده و شاداب شده‌است، امیدوارم همیشه همین‌طور با ما باشید و زندگی‌مان شیرین و خوشبو باشد.

برداشت: ای چرخ و فلک، تو را بنده‌ای داریم که به خاطر تو زندگی می‌کند. احسنت بر تو! شادباش و چه خواب زیبایی!

برداشت: جمال تو مانند دریا است که ناگهان به اوج زیبایی می‌رسد و زشتی‌ها را از بین می‌برد و از پایین‌ترین سطح به بالاترین مقام می‌رسد.

برداشت: هر کجا که بروی، گل و زیبایی در انتظارت است و هر جا که قدم بگذاری، فرشتگانی با هدیه‌های گرانبها به استقبال تو خواهند آمد.

برداشت: آن لحظه‌ای که به دلیل بدخلقی و بی‌احترامی فریاد می‌زنی، به یاد داشته باش که همه‌ی بدرفتاری‌های تو مانند حلوا شیرین و قابل گذشت است.

برداشت: هرچند دل او سخت و بی‌احساس است، اما با نگاه به او می‌توان رنگ و حالت دیگری را در او مشاهده کرد. این ظاهری از سرخوشی و زیبایی است که نشان‌دهنده‌ی درون دردناک و ننگین اوست.

برداشت: پروردگارا، دل او را گشاده کن و عمر زیادی به او عطا کن. به او افتخار و ناز بده تا ما نیز به این افتخار ببالیم.