غزل شمارهٔ ۵۹

برداشت: شما انقدر در نفسانیاتِ ذهن گرفتار هستید که پست و خار شدید، و از این خاریست که می‌نالی، و از خداوند گله‌ و شکایت‌ها داری.و چشم بر الطاف و عنایت‌های خداوند بستی.زیرا چشمانت بینا بر حقایق و حکمت‌ها نیست..پس طلب لطف و عنایت بیشتر نکن...و انتظار / توقع نداشته باش....حضرت در مصرع دوم، دو مسیر برای سالکان گذاشتند:《مخواه از حق عنایت‌ها و یا کم کن شکایت‌ها》 یا از درگاه حق طلب لطف و عنایت بیشتر نکن(زیرا هر چه به شما داده است انکار کرده‌ای و قدردان نبوده‌اید و خود چشم بر آن بستید..)و یا گله‌مند بودن و شکایت هایتان را کم کنید.و چشم بگشایی بر دیدن الطاف و عنایت های خداوند.. و آنگاه است که میتوانید طلب وصال و عنایت‌ها از درگاه خداوند داشته باشید.

برداشت: تو باید عزت و مقام داشته باشی، چرا که عشق و محبت می‌تواند تو را به اوج برساند، همان‌طور که فرعون بر امپراتوری‌اش حکومت می‌کرد. عشق و محبت تو می‌تواند به اندازه قدرت یک فرعون، تو را به بلندی‌ها برساند و تو را در این جهان قدرتمند کند.

برداشت: خوشا به حال کسی که از ابتدا، دشواری‌ها را با دل آرام می‌پذیرد و به امید بختی که در پایان مسیر برای او خواهد بود، تلاش می‌کند.

برداشت: اگر می‌خواهی در دنیای پست و حقیر خود، به مقام و قدرت برسی، نباید به وعده‌ها و آرزوهای عظیم دل ببندی. افراد و موقعیت‌های بزرگ در عالم ممکن است توانایی رسیدن به عمق معنایی و زیبایی‌های واقعی را نداشته باشند.

برداشت: از آن دریا هزاران چشمه به وجود آمد و در هر طرف جوی‌هایی به وجود آورد که به باغ جان هر موجودی زندگی و بهره‌مندی می‌بخشد.

برداشت: ای دل، به هر شاخه و مسیر نگاه نکن که تو را به سختی می‌کشاند. به آغاز و پایان کارها توجه کن که هدف‌ها در نهایت جمع می‌شوند.

برداشت: اگر خوکی در مشک بیفتد و انسانی در فضولات، هر کدام به سرنوشت و وضعیتی که به آن تعلق دارند، برمی‌گردند و از منابع و نیازهای خود بهره‌مند می‌شوند.

برداشت: سگ گرگین که در این درگاه نشسته است، مهم‌تر و باارزش‌تر از تمام شیران جهان است، چون او به حقیقت عشق به حق آشناتر است و به خوبی می‌داند که چه رازهایی در این عشق وجود دارد.

برداشت: عاشق را به خاطر بدنامی‌اش ملامت نکن، زیرا در پشت سر او نشان‌های عشق از جانب شاه عشق وجود دارد.

برداشت: اگر وجود او مانند دیگی از طلا باشد، دیگر چه غمی از سیاه‌رویی داشته باشد؟ زیرا هر زخمی که به او وارد شود، داستان‌هایی را از جانش می‌تاباند.

برداشت: خوشحال باش از وجود شمس‌الدین تبریزی و عشق او، زیرا عشق او به تو صفا و خلوص می‌بخشد و از محبتش حمایت‌ها و پشتیبانی‌هایی برایت به ارمغان می‌آورد.