غزل شمارهٔ ۴۹

برداشت: زندگی با تو معنا دارد و بدون تو از دست می‌رود و نابود می‌شود، زیرا تو همچون خورشید هستی و بدون تو، همه چیز سرد و بی‌روح می‌شود.

برداشت: انسان‌ها در این دنیا مانند مهره‌هایی بر روی یک تخته بازی هستند و تو در این بازی به گونه‌ای تأثیرگذاری که هم می‌توانی ماه و خوشبختی را به آن‌ها بدهی و هم می‌توانی آن‌ها را از میدان خارج کنی.

برداشت: من از تو بی‌خبرم و نمی‌دانم چه چیزی به من می‌دهی، چون نفس و جانم را به تو سپرده‌ام.

برداشت: به خاطر خداوند به سجده می‌رفتم و مانند شتری خمیده و پست می‌شدم. در این حال، با خنده و لبخند، به من گفته می‌شد که لب و دهانت را باز کن و دراز بگو.

برداشت: به دقت نگاه کن که چه کاری می‌خواهی انجام بدهی، زیرا تو در حال ریسک کردن هستی و ممکن است در موقعیتی قرار بگیری که دچار مشکل شوی.