غزل شمارهٔ ۴۵

برداشت: با لب او چه لذت‌بخش است گفتگو و شنیدن ماجراها، به‌خصوص زمانی که درِ دلش باز شود و بگوید: «ای آقا، وارد شو!»

برداشت: او با لب‌های خشک، داستان چشمه خضر را روایت می‌کند و عشق او آن‌قدر عمیق است که به اندازه قد مرد، لباسش را می‌دوزد.

برداشت: چشم‌ها از زیبایی و جاذبه چشمان او مست و شگفت‌زده می‌شوند، درخت‌ها زیر نسیم نرم و ملایم صبحگاه، به رقص در می‌آیند.

برداشت: بلبل به درخت گل می‌گوید: «دلت چه چیزی را در خود پنهان کرده است؟ در این لحظه که هیچ‌کس دیگر نیست، تو و من تنها هستیم.»

برداشت: بگو تا زمانی که تو با خودت در ارتباطی، به هیچ وجه به این آرزو فکر نکن که تلاش کنی تا لباس تو را از این دنیا بکند.

برداشت: چشمه‌ای که به اندازه‌ی سوزن است و پر از شوق و آرزوست، مطمئناً راهی به ریسه‌ها و چیزهای دیگر ندارد، چون اگر دو تا از آنها را ببیند، به خود اجازه نمی‌دهد که بیشتر از این به سمت آنها برود.

برداشت: نگاه کن به خورشید که چگونه تا نزدیکی گلو در آتش است، تا از چهره‌اش زمین را پر از نور کند.

برداشت: زمانی که موسی (کلیم حق) به درخت آتشین نزدیک شد، گفت: من آب کوثر هستم، پس کفش‌های خود را درآور و بیا.

برداشت: نگران آتش من نباش، زیرا من آب هستم و آرامش دارم. تو به سوی موفقیت آمدی و جایگاه تو بلند مرتبه است. خوش آمدی!

برداشت: تو همچون جواهر و لعل هستی، که در مقام و جایگاه خود بی‌نظیر و نادر است. در حالی که دیگران در دنیای مادی و زمانه‌ی خود می‌زیند، تو در جایگاه خاص و بالاتری قرار داری.

برداشت: محل بخشش و مهربانی به هر کسی که از عشق بهره‌مند شود، تبدیل به جایی برای وفا و صداقت می‌شود. این در حالی است که دنیا خودش به دلیل عدم وفا شناخته می‌شود.

برداشت: از همان آغاز، تو با جام سلطنتی به مهمانی آمده‌ای و با این کار روح مرا به سوی این مجلس شراب می‌کشانی و فریاد می‌زنم که ای نجات‌دهنده!

برداشت: دل چه حالت می‌یابد وقتی که به دست معشوقی می‌افتد؟ و چه تغییری می‌کند وقتی صدای جادویی و دلنشینی را می‌شنود؟

برداشت: دلبری زیبایی با نیزه‌ای به دست مثل عرب‌ها به من نزدیک شد. از او پرسیدم آیا خدمتی برای من وجود دارد؟ او پاسخ داد: بیا پیش ما.

برداشت: دل من به سفر کردن خواست، اما عقل به من گفت که برو. آنجا از لطف اشاره‌ای کرد و جوابش را با کمال تأیید داد.

برداشت: زمانی که غذا بر سر سفره حاضر شد، دست‌های خود را بشویید و دهان‌تان را تمیز کنید تا بوی بد پیاز و سیر از دهان‌تان بلند نشود.

برداشت: اگر تو خوش‌چهره و عاشق هستی، نمک را بچش و ظرف را آماده کن تا شور و شوق بهرمند شوی، ولی نه به شکلی که به بدی بینجامد.

برداشت: می‌خواهم این دو لب را ببندم تا چراغ روز و شب همه‌چیز را با زبان شما بیان کند.