غزل شمارهٔ ۳۲

برداشت: در ساعات اولیه روز، شخصی را در خواب دیدم که بر مسیر اصلی زندگی‌اش حرکت می‌کند، غافل از واقعیت‌های پیرامونش و دور از آگاهی بوالعلی و بوالعلا.

برداشت: از آن نوشیدنی که در ذهنم بود، یک جام برداشتم و در مقابل او قرار دادم و گفتم: ای پادشاه معرفت و حقیقت!

برداشت: او سوال کرد: این چه چیزی است؟ گفتم: خون عاشقان در حال جوشیدن است و مانند جان بر اثر عشق و وفاداری خالص شده است.

برداشت: گفت که وقتی تو از زندگی و وجود خود نوشیدی، من هم از جان و دل از آن بهره‌مند می‌شوم، ای باغ پر از رازهای خدا.

برداشت: دلبر سرمست من جام را از دستم گرفت و خود را همچون جانم از من دور کرد، زیرا او برای جانم چون جان‌افزاست.

برداشت: شخصی که از جان خود گذشته است، در شادی و خوشحالی صد درجه بیشتر احساس نشاط می‌کند. او به آسمان اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که نگاه بد از شما دور باشد.