غزل شمارهٔ ۳۱

برداشت: ببرید بر بالای ما یعنی شایستهٔ ما کرد‌، ‌(مانند لباسی‌) زیبندهٔ بالا و قامت ما کرد.

برداشت: زهره و قمر به هم نزدیک شدند و طوطی هم به شکر ملحق شد. هر شب، جشن و شادی تازه‌ای به خاطر شاه خوش‌سیمای ما برپا می‌شود.

برداشت: دل‌ها آرامش یافت، جان‌ها به یکدیگر پیوند خورد و نگرانی‌ها برطرف شد، در سایه‌سار حکومت مولای ما.

برداشت: امشب با نام خدا به سوی مراسم ازدواج می‌روی و مژده‌ای برای خوبان می‌شوی، ای زیبا که شهر را زینت داده‌ای.

برداشت: تو با زیبایی و شادابی در خیابان ما ظاهر می‌شوی، به سمت ما می‌چرخیدی و به جوی ما برخورد می‌کنی. ای جوی و ای کسی که پی جوی خوشی هستی!

برداشت: تو با زیبایی و خوشرویی‌ات بر برنامه‌ و ایده‌های ما می‌افزایی و با قدم‌های زیبا و دلنشینت ما را شاد می‌کنی، ای یوسف زیبای ما!

برداشت: از تو بی‌رحمی و ظلم پذیرفته است، اما از ما وفاداری انتظار نداشته باش. پای خود را بر روی جان پاک و بی‌گناه ما بگذار.

برداشت: ای جان من! جان را از خود دور کن تا محبوب واقعی ما بیاید و این جسم بی‌جان را نیز از خود جدا کن تا به عنوان هدیه‌ای برای محبوب ما آورده شود.

برداشت: ای عارفان، به شادی و نشاط قدم بردارید و گردش کنید. ای داوران و اهل انصاف، در سرسبزی و خوشی زندگی این پادشاه جهان، که جان ما را افزون می‌کند، شرکت کنید.

برداشت: امشب جشن عروسی و طرب برپاست و چیزی بهتر از جشن و دست‌افشانی و موسیقی نمی‌یابیم (گردک نسرین و گل یعنی چادر و خیمه‌ای که برای عروس و داماد در شب عروسی آماده و تزیین می‌کنند)

برداشت: سکوت کن که امشب محبوبه با جذابیت و زیبایی خاص خود آمده و ساقی به او شراب می‌دهد. او با شوق و شور خاصی در حال سرو شراب برای ماست.

برداشت: به‌خدا این لحظه‌ای که صوفیان دارند، از شادی پر شده و در عالم غیب، در حضور کسی که غیب را می‌داند، به شوق آبیاری وجود ما مشغولند.

برداشت: گروهی مانند دریا، سرشار از اشتیاق و شور، در حال عبادت و سجده هستند، و گروه دیگر مانند جنگجویانی که آماده نبردند، به شدت عزم و اراده دارند و می‌توانند در برابر دشواری‌ها مقاومت کنند.

برداشت: امشب در آشپزخانه‌، به خاطر جمال این فرد برجسته، که برای ما حلوا می‌پزد، سکوت کرده‌ام.