بخش ۴۷

برداشت: وقتی لهراسب از وضعیتی که شاه درباره لشکریانی که در همراهی‌اش بودند، آگاه شد، متوجه شد که چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است.

برداشت: نشسته بر تخت با تاج طلا، افرادی که کمربند زرین بر تن داشتند، رفتند.

برداشت: به صدا گفت ای فرماندهان لشکر، همه نصایح و مشاوره‌های پادشاه را شنیده‌اید.

برداشت: هر کسی که در کنار من نباشد، شادی را تجربه نمی‌کند و همواره باید نصیحت‌های پادشاهان را به خاطر بسپارد.

برداشت: هر چیزی که به من بگوید و دستور دهد، آن را انجام می‌دهم و سعی می‌کنم به خوبی عمل کنم.

برداشت: به توصیه‌های او گوش دهید و از رازهای من غافل نشوید.

برداشت: هر کسی که از پند و نصیحت پادشاهان و بزرگان غافل باشد، در واقع بد کرده و گناهکار است.

برداشت: هر چه خوبی و بدی دارید، باید همه را به من یادآوری کنید تا بدانم.

برداشت: او به او پاسخ داد که پسر سام (یعنی رستم) گفت: "خسرو تو را شاه نامیده است."

برداشت: من قبول کرده‌ام که نصیحت و راهنمایی او را بپذیرم و از مرز خودم خارج نشوم.

برداشت: تو پادشاهی و ما به کلی زیر دست تو هستیم و از تصمیم و فرمان تو دست نخواهیم کشید.

برداشت: ما و رستم و زابل، هر کدام که هستیم، دست از محبت و دوستی تو نخواهیم کشید.

برداشت: هر کسی که در این مسیر نباشد و به نیکی اعتقاد نداشته باشد، از خوبی‌ها و برکت‌ها بی‌بهره خواهد بود.

برداشت: لهراسب به شنیدن سخنان دستان، او را ستایش کرد و از خود خارج شد.

برداشت: او گفت که مبادا از انصاف و راستی داور چیزی کم یا کاسته شود.

برداشت: خداوند شما را به گونه‌ای آفرید که زشتی‌ها و ناپاکی‌ها در وجودتان از بین برود و پوشیده شود.

برداشت: خدای بزرگ و روزنیک، شما را در زمان نیمروز سپرد.

برداشت: اکنون هر چیزی که جز پادشاهی است، به دست بیاورید و هر مقدار که نیاز دارید، بدست آورید.

برداشت: من با شما هیچ چیز ندارم؛ نه جسم دارم، نه نسبی با ارزش، و نه مقام و سلطنت. در واقع، همه این‌ها در برابر هم یکی هستند و هیچ‌کدام در نهایت ارزش واقعی ندارند.

برداشت: ای پهلوان جهان، از دل خود بگو که چه رازهایی را در دل پنهان کرده‌ای.

برداشت: گودرز به او گفت: من تنها هستم، مانند بی‌گیو و رهام و بی بیژن.

برداشت: من تصمیم دارم که تمام آنچه را که در دل دارم بیان کنم و جز این هیچ سخنی در درونم پنهان نیست.

برداشت: من به خوبی و با صداقت عهد و پیمان خود را با شاه آغاز کردم و به هیچ وجه از آن عهد شکسته نخواهم شد.

برداشت: تو مقام بالایی داری و ما همگی در مقام پایین‌تری هستیم. از عهد و فرمان تو کوتاه نخواهیم آمد.

برداشت: همه بزرگ‌مردان ستایش کردند و به نشان احترام، سر به زمین گذاشتند.

برداشت: او با شنیدن سخنان آنها احساس خوب و تازگی کرد و به این ترتیب رو به پیشرفت و ترقی گذاشت.

برداشت: آفرین بر کسانی که نام و یادشان برجای مانده است و امیدواریم زمین همیشه به خاطر آن‌ها آباد بماند.

برداشت: یک روز خوش و مبارک را انتخاب کرد تا تاج شاهی را بر سر بگذارد.

برداشت: فریدون، پادشاه بزرگ و خوشبخت، در روز مهرگان تاجی بر سر گذاشت.

برداشت: بدان که در جشن مهرگان او را انتخاب کن، زیرا از مهر حقیقی رفت و مهر آسمان را به دست نیاورد.

برداشت: ایوان کیخسرو را به زیبایی تزئین کن و دیوان او را از نو مرتب و آماده کن.

برداشت: زندگی پر از نوسانات است و هر زمانی که موفقیتی به دست می‌آید، ممکن است ناکامی یا چالشی هم وجود داشته باشد که آن را به دنبال داشته باشد.

برداشت: از این کار خسرو بیرون آمدیم و به سوی کار لهراسب بازگشتیم.

برداشت: به خاطر پیروزی پادشاه بزرگ، از او امید به خوبی‌ها و دوری از آسیب‌ها داریم.

برداشت: دل دوستان را به خوبی و نیکی می‌رساند، اما اگر به آنها آسیب برسد، دلشان ناخوش می‌شود.