بخش ۴۵

برداشت: زمانی که روز به آخر می‌رسد و شب به آرامی فرا می‌رسد، شخصیت معروفی به کنار چشمه‌ای می‌رسد.

برداشت: او در آن آب زلال سر و تن خود را شستشو می‌داد و در دل خود در آواز خواندن غرق شده بود.

برداشت: او به شخصیت‌های برجسته و خردمند گفت که تا ابد از آن‌ها خداحافظی می‌کند.

برداشت: حالا که خورشید روشن بالا می‌آید، دیگر مرا فقط در خواب می‌بینید.

برداشت: اگر در این زمین خشک بمانید، بازگردید و نروید؛ زیرا هنگامی که باران رحمت از آسمان نازل شود، زندگی و سرسبزی به این جا خواهد آمد.

برداشت: از کوه باد تندی می‌وزد که می‌تواند شاخ و برگ درختان را بشکند.

برداشت: برف‌های زیادی از ابرهای تیره باریده خواهد شد، اما شما به هیچ وجه راهی به سمت ایران پیدا نخواهید کرد.

برداشت: سخن گفتن درباره‌ی آن موضوع برای سروران سنگین و دشوار بود و آن‌ها با ناراحتی و غم به خواب رفتند.

برداشت: وقتی که خورشید از پشت کوه نمایان شد، چهره ی تابناک آن چون ماه درخشید و به طوری ناگهان، از نظرها ناپدید شد.

برداشت: از آن مکان که پادشاهان بودند، تغییر مکان داده و به سمت بیابان و شن‌ها رفتند.

برداشت: از خسرو نشانی پیدا نشد و مانند بی‌هشان از راه برگشتند.

برداشت: همه مردم دچار تنگ‌نظری و سخت‌گیری شده‌اند و زمین به خاطر رفتارشان به حالتی نامناسب درآمده است، اما هیچ‌کس به راه درست و عادلانه‌ای نرسیده است.

برداشت: آنها با دل‌های غمگین و پر از ناراحتی به سمت چشمه‌ای خروشان بازگشتند.

برداشت: هر کسی که به آن آب نزدیک می‌شود، برای او همواره دعای خیر و سلامتی از جانب شاه جهانیان فرستاده می‌شود.

برداشت: فریبرز گفت آنچه خسرو بیان کرد، زیرا بر این باور بود که ذهن پاک او، همراه با خرد و دانش است.

برداشت: امشب ما در آرامش هستیم و از زندگی لذت می‌بریم، بی‌خود از این لحظه گذر نخواهیم کرد.

برداشت: زمین نرم و گرمی دارد و هوا روشن است، بنابراین بیرون رفتن و قدم زدن به هیچ وجه نگران‌کننده نیست.

برداشت: آنها به کنار آن چشمه آمدند و از زندگی خسرو داستان‌های زیادی نقل کردند.

برداشت: کسی نمی‌تواند چنین شگفتی‌هایی را مشاهده کند، مگر آنکه در این دنیا مدتی طولانی بماند.

برداشت: به خاطر این که شاه رفته، ما از افرادی که گردنکش و سرکش هستند، هیچ خبر یا اطلاعی نداریم و به نوعی از آن‌ها دور هستیم.

برداشت: ای کاش که آن ستاره درخشان و نظر بلند او، به بزرگی و دیدار و عظمتش باز می‌گشت.

برداشت: عاقل و دانا از این کار خوشحال می‌شود که کسی در پیشگاه خداوند زنده و حاضر شود.

برداشت: کیست که بداند در این دنیا چه بر او می‌گذرد؟ چه بگوییم و چه کسی می‌تواند این را بشنود؟

برداشت: گیو به نامداران می‌گوید که هرگز چیزی شبیه این، نشنیده‌اند و گوش انسان قادر به شنیدنش نیست.

برداشت: این بیت به توصیف ویژگی‌ها و فضائل انسانی می‌پردازد. می‌گوید که مردی و بخشش از صفات admirable است، و هنری که در ملاقات و ارتباط با دیگران به نمایش گذاشته می‌شود، نشان‌دهنده‌ی منزلت و ارزش انسانی فرد می‌باشد. به طور کلی، این ویژگی‌ها به بالا بردن جایگاه اجتماعی و افتخار شخص کمک می‌کند.

برداشت: در میدان جنگ، فیل قوی و ترسناک با ارتش حضور دارد و در میهمانی، ماه زیبا و خوش‌قد و قامتی با کلاه خودنمایی می‌کند.