بخش ۴۲

برداشت: وقتی گودرز نشست، طوس برخاست و به سمت خسرو رفت تا به زمین سلام کند و او را بوسه دهد.

برداشت: شاه به او گفت که همیشه خوب و خوش باشی و از بدی‌ها دور بمانی.

برداشت: من از نسل بزرگان و نام‌آورانی چون فریدون هستم و تا زمانی که قباد به دنیا آمد، در این جمع جایگاه ویژه‌ای داشتم.

برداشت: من خود را آماده کرده‌ام تا در برابر ایرانیان ایستادگی کنم و هرگز از مسئولیت و تعهد خود کنار نروم.

برداشت: به کوه، زره‌ام را کنار گذاشتم و همان لباس مخصوصم باقی مانده بود.

برداشت: به خاطر کینه سیاوش، هر شب به نگهبانی از سپاه در میدان جنگ می‌رفتم.

برداشت: من سپاه را به حال خود رها نکردم و همچنان در خطر و تهدید اژدها بودم.

برداشت: در مازندران، کاووس یک برزنگی داشت و همچنین یک بند هم به گردن طوس بود.

برداشت: من هرگز کسی را در مورد رفتارهای خود ناراحت نکردم و هیچ کس از من شکایتی نکرد.

برداشت: اکنون پادشاه با ثروت و قدرتش از این کاخ بی‌ارزش می‌گذرد.

برداشت: من به تو گفته‌ام چه چیزی برای من اهمیت دارد، تو می‌دانی که مهارت‌ها و زیبایی‌های من چه چیزهایی هستند.

برداشت: سپس پاسخ داد که رنج و درد تو بسیار بیشتر از سختی‌های زندگی است.

برداشت: با کسانی که از خاندان کاوه هستند همراه باش، و تو هم می‌توانی مانند آن‌ها، صاحب دختری با مقام و لباسهای نقره‌ای باشی.

برداشت: این سرزمین را خراسان می‌نامند و به واسطه‌ی نامدارانش، این سرزمین به آرامش و آسایش شناخته می‌شود.

برداشت: با کمال دقت، قراردادی نوشته شد که نشانه‌اش در برابر بزرگان و افراد با نفوذ قرار گرفت.

برداشت: به عهد و پیمانی مطمئن، گردن‌بند و کمری زرین قرار دادند.

برداشت: به او پیش کرد و بارها به او ستایش کرد که امیدوارم دلی پر از کینه از تو نداشته باشد.