بخش ۱۹

برداشت: سالار توران با قلبی پر از کینه، لشکری پرتوان و قوی را به میدان نبرد آورده است.

برداشت: گودرز به افرادی که در حال کار بودند نگاه کرد و با آنها صحبت کرد، او بسیار گفت و به حرف‌هایشان گوش داد.

برداشت: به او گفت: ای دلاور با خرد، چرا در این زحمت و سختی، چنین پریشان هستی؟

برداشت: روان سیاوش را از درد و رنجی که در شهر توران احساس کرده، نمی‌توانی نجات بدهی. حتی اگر تو بخواهی را به یاد او از آنجا دور کنی، چه سودی خواهد داشت؟

برداشت: بدان که در این دنیا، او مکانی را برگزیده که در آن نیکان قرار دارند. تو هم اگر به آرامش و آسایش می‌خواهی، باید به دنبال جایی باشی که آنجا می‌توان آسوده خاطر بود.

برداشت: دو طرف به شدت در حال نبرد هستند و مثل فیل‌ها که با قدرت به یکدیگر برخورد می‌کنند، به هم حمله می‌کنند.

برداشت: بزودی سپاه دو کشور نابود خواهد شد، و زمان آن فرامی‌رسد که این کینه و دشمنی را برطرف کنیم.

برداشت: به خاطر این دشمنی و مبارزه‌ای که داریم، جهان به طور کلی از وجود مردان پاک و درستکار خالی شده و بر اثر این تنش‌ها، همه چیز در حال آرامش و سردی است.

برداشت: اگر چنین کینه‌ای در دل داری، پس باید از آن کوهپایه سپاهی را آماده کنی.

برداشت: از گروه خودت بیرون بیا و قدمی جلو بگذار، مگر اینکه از این کینه رهایی یابی.

برداشت: بیایید با هم در این دشت بگردیم و به دنبال کسانی باشیم که باعث کینه و دشمنی شده‌اند.

برداشت: هر کسی که با ما مرتبط باشد و شایسته باشد، به موفقیت خواهد رسید و در موقعیت دلخواهش قرار خواهد گرفت.

برداشت: اگر من به دست تو نابود شوم، سپاه توران از من کینه‌ای نمی‌ورزند.

برداشت: به نزد تو می‌آیند و از تو درخواست می‌کنند و جان را به عنوان ضمانت به گرو می‌سپارند.

برداشت: اگر تو به دست من کشته شوی، من هیچ کس را از جمع دوستان آزار نخواهم داد.

برداشت: من با لشکر تو دشمنی ندارم و در مورد آن‌ها هم نگران نیستم.

برداشت: گودرز به سخنان بزرگ‌ترها توجه کرد و از سرنوشت خود احساس کرد که همه‌چیز به خوبی پیش نمی‌رود.

برداشت: در ابتدا به خالق جهان و آفریننده جهان سپاس گفت، سپس از پادشاه بزرگ و معروف یاد کرد.

برداشت: با دقت به حرف‌های تو، ای بزرگوار و مشهور، گوش فرا دادیم و آن را به خوبی فهمیدیم.

برداشت: از خون سیاوش، چه نفعی برای افراسیاب وجود دارد؟ بر سر داد و انصاف نه باید تکیه کرد.

برداشت: وقتی که سر گوسفندش را بریدند، دلش پر از درد و غم شد و از شدت این ناراحتی به شدت رنج کشید.

برداشت: پس از آن، سرزمین ایران را از شدت کشتار، تاراج و جنگ، صدا و فریاد بلندی برمی‌آورد.

برداشت: سیاوش به خاطر قسم تو جانش را فدای تو کرد و تو به خاطر نادانی و بی‌توجهی او را در باد سپردی.

برداشت: پس از آنکه فرزندم به نزد تو آمد، دیگر به سخنان من توجه نکردی.

برداشت: به سرعت آمدی و جنگی را به وجود آوردی، همچون آتش که پرخروش و تند است.

برداشت: از خداوند جهان خواسته‌ای دارم که هم در ظواهر و هم در باطن برایم روشن و مشخص است.

برداشت: روزهایی خواهد آمد که تو به دیدار من خواهی آمد و حالا که اینجا هستی، وقت تامل و عقب‌نشینی نیست.

برداشت: بیایید هم‌اکنون به میدان جنگ رفته و در کنار یکدیگر بدون وجود سپاه از توانایی‌های خود بهره‌برداری کنیم.