بخش ۷

برداشت: از میان آن لشکر ترک، هومان شجاع به سوی برادرش آمد، مانند شیری قوی و دلیر.

برداشت: ای پهلوان، در این دشت ما را به سرعت به سوی افراسیاب ببر.

برداشت: این روزگار در اوج خود قرار دارد و در میان آن، چندین سوار (و جنگجو) در نبردی سخت مشغول جنگیدن هستند.

برداشت: دو چشمی که پر از کینه است، از دل نگران و خشمگین، به سرزمین ایران نگاه می‌کند و دلش در میان زنجیرهایی از آهن اسیر شده است.

برداشت: چه چیزی بر چهره‌ات نمایان است و در دل چه افکاری را در سر می‌پروری؟

برداشت: اگر تصمیم به جنگ داری، با شجاعت وارد میدان شو، اما اگر تصمیم به برگشتن داری، هرگز قدم پیش نگذار.

برداشت: تو ای پهلوان، تو در این کار باعث خجالت هستی که همه، چه پیر و چه جوان، به تو می‌خندند.

برداشت: این که گروهی از ما در میدان نبرد رفته‌اند، همان لشکری است که هنوز بازنگشته و از صفات و ظاهرشان خبری نیست.

برداشت: از آنها، همه جا میدان جنگ پر از کشتگان بود و زمین به تمام معنا سرشار از خون گشته بود.

برداشت: نه تنها از میان این نامداران کسی کم نیست که نیز در این خاندان کسی به قدرت رستم وجود ندارد.

برداشت: اگر آرزویی نداری، نباید به جنگ و خونریزی دست بزنید.

برداشت: از میان جنگجویان، گروهی را انتخاب کن و به من نشان بده که اکنون چگونه جنگ و کینه‌ورزی هستند.

برداشت: وقتی پیران سخنان هومان را شنیدند، به او گفتند: عجله نکن و خشمگین نشو.

برداشت: بدان ای برادر که این جنگجو که با این سپاه به سوی ما آمده است.

برداشت: انتخاب و انتخاب شدن از میان بزرگانی است که در مقام و نام و شخصیت بلندمرتبه قرار دارند.

برداشت: شخصی مانند کیخسرو از طرف من به هر جمعیتی لباس علم و ادب می‌پوشد و در شأن و مقام به معرفی من می‌پردازد.

برداشت: من نمی‌شناسم کسی را در میان پهلوانان مانند گودرز که به شهرتش برسد.

برداشت: به خودبینی و خودستایی و همچنین به عقل و دانش و خردمندی تأکید می‌کند.

برداشت: پسر جوانی که داغ سنگینی بر دل دارد و از درد بسیار رنج می‌برد.

برداشت: ما از بدن سردمدارانشان جدا شده‌ایم و زمین را با خون خود رنگین کرده‌ایم.

برداشت: اکنون که درون بدن او جان وجود دارد، این کینه مانند ماری پیچیده و در معرض خطر است.

برداشت: در چهارمین مرحله، آن گروه که در میان دو کوه اردو زده‌اند، آماده نبرد هستند.

برداشت: هر جا که بروی، راهی نمی‌یابی، پس خوب فکر کن که این رنج و زحمت، کوتاه‌مدت نیست.

برداشت: باید تلاش کنید تا شاید از پای کوه بالا بروید و به قله برسید.

برداشت: آیا آن‌ها باید بمانند و در جنگ تردید کنند، یا باید پیش‌قدم شوند و عمل کنند؟

برداشت: وقتی لشکرش از کوه خارج شود، من یکی مثل تیراندازی به سمت او حمله می‌کنم.

برداشت: چنان که دیوار را دور خود می‌سازیم، به مانند شیری قوی و نیرومند، از آن‌ها حمایت می‌کنیم.

برداشت: همه آرزوهای ما به سمت آن‌ها می‌چرخد و با نام ما، بر آفتاب تابان می‌شود.

برداشت: تو فرمانده‌ای با اقتدار و پرچم دارایی که از دوران و تقدیر خود به موفقیت رسیده‌ای.

برداشت: کسی که به خاطر نام بزرگی‌اش نیازی نباشد، در چه چیزی می‌تواند بزرگ نمایی کند؟

برداشت: و دیگر هیچ‌کس از دلاوران جنگ به سرعت به ملاقات ما نخواهد آمد.

برداشت: از میان افرادی که در میدان جنگ هستند، کسی را پیدا کن که نه تنها نامش کمتر شناخته شده است، بلکه از سواران جنگی نیز آرام‌تر و بی‌تاب‌تر به نظر می‌رسد.

برداشت: اگر از جانب لشکر به سمت تو حمله کنند و تو با آنها درگیر شوی، باید آماده باشی که مواجهه کنی و بر زمین بیفتند.

برداشت: نام تو چنان بلند است که حتی به ایرانیان نیز آسیبی نمی‌زند.

برداشت: اگر این دلیران ترک به دستت بیفتند، به خون خواهند غلتید و ذلیل خواهند شد.

برداشت: هومان به سخن او نگاه کرد و متوجه شد که او در حال آماده شدن برای نبرد است.

برداشت: او اینگونه پاسخ داد که در ایران هیچ سوارکاری نیست که قادر باشد با من جنگ کند.

برداشت: محبت و مهربانی تو باعث شده که من با خودم در مبارزه و چالش باشم.

برداشت: اگر برای مقابله با دشمنان و کینه‌توزی‌ها انگیزه‌ای نداری، در دل خود آتش جنگی حس نمی‌کنی.

برداشت: من باید در این میدان نبرد کارهایی انجام دهم و استعدادهایم را به سپاه ایران نشان دهم.

برداشت: در صبح زود تصمیم دارم که به راه بیفتم و به دنبال حقیقت یا هدفی بروم.