بخش ۱۲

برداشت: وقتی که زمین مانند دریایی از قیر شد، نه نشانی از ناهید است و نه از بهرام و تیر.

برداشت: زمانی، دیده‌بانی به سوی طوس شتافت و چهره‌اش مانند درخت ساندرس (نوعی سرو) درخشان و سرسبز بود.

برداشت: این چنین گفت که ای پهلوان، نیروی نظامی از ایران به سوی تو آمده است و این نیرو از طرف شاه آمده است.

برداشت: سردار با شادابی و خوشحالی به بزرگان و نامداران اطرافش نگاه می‌کند و به آنها می‌گوید که ای افرادی که دارای نام و مقام بلندی هستید.

برداشت: وقتی که دوست و یار به ما نزدیک می‌شود، نباید به جنگ و نزاع بپردازیم. گاهی باید با سرعت عمل کنیم و گاهی هم باید با آرامش و فکر پیش برویم.

برداشت: به قدرت خداوند، ای پهلوان، بیار به یاری و در این جمع حاضر شو.

برداشت: از آن دیده‌بان که با روشنی و آگاهی خود همه را بشارت داده است، خبر خوش و شادی‌بخشی به همه، چه پیر و چه جوان، رسانده‌اند.

برداشت: فرستادگانی به میدان جنگ فرستاده شدند و از کوه‌ها صداهایی رنجید و نواهایی به گوش رسید.

برداشت: وقتی خورشید در آسمان بالا رفت، شب تاریک از دنیا ناپدید شد.

برداشت: یک جمعیت با شکوه و زیبایی در کشور چین به رهبری یک پادشاه برپا شده است که زمین را با زیبایی‌هایی آراسته است.

برداشت: پیران گفتند که امروز باید آماده‌ی جنگ شویم و نباید در این کار تأخیر کنیم.

برداشت: شخصی با افتخار و شجاعت در برابر سواران دشمن می‌جنگد و آن‌ها را نابود می‌کند.

برداشت: بیایید ببینیم که در این میدان جنگ، چه کسانی از کایرانیان با هم می‌جنگند و با چه کسانی درگیر خواهند شد.

برداشت: پیران گفت که پادشاه چین، خاقان، فردی دانا و بزرگوار است که شایسته تقدیر و ستایش است.

برداشت: او باید برود چون به خاطر تو همیشه در حال اندیشه و تفکر است و تصمیم تو برای ما مانند فرمانروایی است.

برداشت: سپس از پشت پرده، صدای نواختن شیپور و طبل بلند شد.

برداشت: خنجرهای درخشان و پرجنب‌وجوش سپاه بر روی کشور به عنوان نماد جنگ و نبرد از لشکر سیاه خودنمایی می‌کنند.

برداشت: از فیل‌ها برای برپایی سازه‌ای با پنج زین استفاده کردند و آن را به شکلی زیبا تزئین کردند.

برداشت: درون این سنگ قیمتی زبرجد، تصویری زیبا و درخشنده با نقش و نگارهایی از ابریشم طلایی نقش بسته شده است.

برداشت: بزرگترین دشمن و حریف مانند پلنگ است و جرس‌ها و زنگ‌ها نیز بزرگ و نقره‌ای هستند.

برداشت: از کلاه مزین و رنگارنگ جوانمرد، همه چیز پاک و با دقت و زیبایی همراه است.

برداشت: جو به قدری زنده و رنگارنگ شده که به نظر می‌رسد پرچمی از پارچه‌های زیبا در هوا برافراشته شده است، مانند بازار چینی که پر از رنگ‌های قرمز، زرد و بنفش است.

برداشت: یک گروه از سربازان به دشت جنگ رفتند و از آنجا آرزوی خوشی و جشن را در سر داشتند.

برداشت: زمین به خاطر زیبایی‌ها و رنگ‌های مختلفی که دارد، مانند مرغی که صبح درآغاز روز می‌خواند، پر از شگفتی و زینت شده است.

برداشت: لشکر شاهان از محلی که بودند رفتند و فضا پر شد از صدای ناله و غم ناشی از کرنای.

برداشت: زمانی که سپهبد طوس از دور سپاه را دید، رده‌ای که داشت، برکشید و به فعالیت پرداخت.

برداشت: گردان ایرانی توانستند گیو را که یکی از قهرمانان بزرگ است، به میدان بیاورند.

برداشت: از میدان نبرد تا قله‌های کوه، جنگجویان ایرانی به صورت گروه‌های مختلف حضوری پررنگ دارند.

برداشت: مانند کاموس و منشور و خاقان چین، در میدان جنگ با اقتدار و شجاعت می‌آیند.

برداشت: به کوه نگریستن مانند آن است که در برابر آرزوهایمان در برابر دشمنان قرار بگیریم.

برداشت: وقتی خاقان چین از دور به ایران نگاه کرد، صدای نعره سواران ایرانی را شنید.

برداشت: او خوشش آمد و گفت: ای سپاه سوران، شما جنگجویان دلیر و انتقام‌جو.

برداشت: سربازان زبردست باید با قابلیت‌ها و توانایی‌های خود آشکار شوند و پنهان کردن این هنرها مناسب نیست.

برداشت: سردار جنگ، در حالیکه در چاه کمین کرده است، به شکار می‌رود و اسبش با سرعت تمام به سوی هدف می‌تازد.

برداشت: بهتر است که در روشنگری و در جنگ معارف و هنرها، دشمن را زیر فشار قرار دهی و او را به زبانی غیرقابل بازگشت به عقب واداری.

برداشت: من هیچ سوارکاری و گردن‌کشی را در این دنیا ندیدم که با این نشان و مشخصات، مردانگی را از خود به نمایش بگذارد.

برداشت: خاقان چین به پیران گفت: حالا چه باید کنیم در میدان نبرد؟

برداشت: او گفت که پیرمردان از سپاهیان اندک یاد نگیرند در این میادین جنگ.

برداشت: شما چنین سختی و مسیر طولانی را تحمل کردید و در این مسیر بالا و پایین‌ها را مشاهده کردید.

برداشت: بمان تا سه روز در این میدان جنگ بگذرانیم و نیروهای ما به آرامش برسند.

برداشت: پس از اینکه سپاه را به دو نیم تقسیم کنم، اکنون روز جنگ و ترس فرا رسیده است.

برداشت: در نیمه روز، سواران پیروز به سوی دشمنان می‌تازند و تا آن زمان نباید شب هنگام تاخت و تاز کنند.

برداشت: در اینجا گفته می‌شود که افرادی با زره و سلاح، مانند خنجر و کمان، به جنگ و نبرد می‌پردازند و با کسانی که بدگمان و مشکوک هستند، مبارزه می‌کنند.

برداشت: در نیمهٔ روز، دیگران تلاش می‌کنند تا شب از کوه فرود آید.

برداشت: در دل شب تاریک، من به جنگ برمی‌خیزم تا دغدغه‌های آسوده‌خوابان از بین برود و کارهای سخت و دشوار آن‌ها آسان شود.

برداشت: فکر نمی‌کنم که هیچ‌یک از سواران و نشانه‌های من بتوانند آرامش یابند.

برداشت: کاموس به او گفت: اینجا جایی برای تو نیست، چون این فکر و نظر در من جا ندارد.

برداشت: با این حالتی که مردم دارند و با این شیوه‌ی جنگ، چه نیازی به این‌همه تعلل و تأخیر وجود دارد؟

برداشت: بیایید یک بار دیگر بسازیم و در برابر آنها بجنگیم، دیوارها و کوه‌ها را محکم کنیم.

برداشت: ما در آینده، در ایران، سپاه را رها می‌کنیم و دیگر نه تختی خواهد ماند، نه تاجی و نه کسی به عنوان شاه.

برداشت: ما باید سرزمین و سرنوشتشان را پاک و خالی از هر مشکل کنیم، نه اینکه جنگ و درگیری را فراگیر کنیم.

برداشت: زنان و کودکان، چه کوچک و چه بزرگ، نه شاه و نه دلاوری در کنار هم هستند.

برداشت: من در ایران نمی‌مانم، نه سرزمین و نه مکان، نه کاخ و نه ساختمان و نه حتی جایی برای نشستن.

برداشت: در روزهای بد زندگی، چه فایده‌ای دارد که به غم‌ها و دردها و نگرانی‌های بی‌خود بپردازیم؟

برداشت: امشب اجازه ندهید که راه باز باشد، زیرا آن‌ها می‌خواهند از این میدان جنگ فرار کنند.

برداشت: وقتی صبح سپید از راه می‌رسد، همه باید آماده باشند و در جای خود قرار بگیرند.

برداشت: در آینده، گروهی از جنگجویان ایرانی را می‌بینی که بر روی تلی در بالای کوه افتاده‌اند و کشته شده‌اند.

برداشت: ایرانیا به کسی که در این مورد فکر کند، جز از درد و غم چیزی نخواهد دید.

برداشت: خاقان به او گفت: جز این تدبیر کار دیگری نیست. در دنیا، مانند تو کسی برای سازماندهی لشکر وجود ندارد.

برداشت: همه افراد معروف و مشهور در این موضوع با هم گفتگو دارند و گرما و جذابیت صحبت‌های کاموس شیراوژن را در این زمینه در نظر گرفته‌اند.

برداشت: همه در طول شب به حرکت درآمدند و آماده شدند، و لشکر خود را سامان دادند.