بخش ۱۳

برداشت: شاه جوان به تخوار گفت که بیا و نامی درخور و مشهور بنویس.

برداشت: به او نگاه کن و ببین نام چه کسی است، این مرد جنگی که آماده است تا اشک بریزد.

برداشت: بخسرو، شعر خوبی را به سراینده گفت و اشاره کرد که در ایران کسی مثل او وجود ندارد.

برداشت: فرزند گیو، مردی شجاع و جنگجوی پیروزی است که مانند شیر برای نبرد آماده است.

برداشت: جز او کسی به اندازه گیو فرزند ارزشمند نیست، حتی بیشتر از ثروت و دارایی.

برداشت: تو اکنون به سمت بزرگی و مقام رفیع می‌روی و دست‌کم گرفتن دل شاه ایران نادرست است.

برداشت: این جمله به معنای این است که کسی زره‌ای به تن دارد که گیو آن را در میانه نبرد بر سر او زده است.

برداشت: اگر تیر و سپر در دست نباشد، بهتر است که در میدان جنگ پیاده و بدون تجهیزات نبرد کنی.

برداشت: اگر تو با آن فردی که به او اطمینان داری، قناعت نکنی، باید آماده جنگ و تلاش باشی؛ زیرا او ارزش و اهمیتی مانند الماس دارد و باید برای دست‌یابی به او تلاش کنی.

برداشت: تیر را به اسب بیژن پرتاب کرد و گفتی که درون این اسب جان و روحی وجود ندارد.

برداشت: بیژن و دشمن با هم روبرو شدند و از هم جدا شدند. بیژن به سمت تیغ دشمن رفت و با تیغ خودش روی او را هدف قرار داد.

برداشت: یک نفر فریاد زد: ای سوار شجاع، بمان و ببین که اکنون در میدان جنگ چه شجاعت و دلیری به نمایش گذاشته می‌شود.

برداشت: نمی‌دانی که زمانی که مردان جنگ بدون اسب بیایند، با تیغ‌هایی از هند به نبرد خواهند پرداخت.

برداشت: اگر تو مرا ببینی و در اینجا بمانی، دیگر از این پس به جنگ فکری و مشاجره با من فکر نخواهی کرد.

برداشت: وقتی بیژن از پایین برنگشت، در آن موقعیت به شدت عمل کرد.

برداشت: مرد شجاعی که سپر به دست دارد، تیر دیگری پرتاب کرد.

برداشت: نزدیک در، سپر را پاره کرد و زره‌ای نیافت. بنابراین، نتوانست از چهره بیژن دور بماند.

برداشت: وقتی او به سرعت بر روی بالای تپه رفت، دستش را به سوی بالا برد و تیغش را از میان بیرون آورد.

برداشت: قدرتمندانی که از آنجا پایین آمدند، بارها به دژ پر آوازه بازگشته‌اند.

برداشت: بیژن با سرعت و شتاب به سوی او نزدیک شد و در دستش یک شمشیر تیز و برنده داشت.

برداشت: اسپ گرانبها از روی برگسار (درخت) پایین آمد و به خاک افتاد.

برداشت: دلیران به دژ وارد شدند و دروازه را به سرعت بستند.

برداشت: از باران بسیار سنگین باران، سنگ دریافت که این مکان جای توقف نیست.

برداشت: بیژن فریاد زد که ای مشهور، تو از میان مردان، هم دلیر پیاده و هم شجاع سوار هستی.

برداشت: عزیزم، اینگونه برنگشتن و شرمنده شدن برای تو مناسب نیست. افسوس به آن دل و نامی که بر او در جنگ نازل شده است.

برداشت: از زمین جنگگاه، کسی به طوس آمد و گفت: ای پهلوان سپاه!

برداشت: اگر روزی دلیری به میدان بیاید، شایسته است که نامش در تاریخ ثبت شود و مانند دشت شیر شگفت‌انگیز گردد.

برداشت: اگر سنگ سخت کوه به خاطر تیر او شکسته شود، پس آب و دریا نیز از آن سرچشمه می‌گیرد.

برداشت: فرمانده نباید از چیزی شگفت‌زده شود، زیرا هیچ معیاری برای سنجش برتری آن وجود ندارد.

برداشت: سردار قسم خورد که از این قلعه به سوی خورشید بالا بروم.

برداشت: از طلا و زر گرانبها، سپاهی تشکیل می‌دهم و محل جنگی می‌سازم.

برداشت: من از بدن بی‌جان آن بدخواه، تن را جدا می‌کنم و با خون او، دل سنگی‌ام را مانند مرجان نرم و لطیف می‌سازم.