بخش ۱۷

برداشت: وقتی که سال‌ها از عمرم گذشت و به شصت و پنج رسیدم، اندیشه و احساس درد و رنج را بیشتر کردم.

برداشت: می‌خواستم بدونم پادشاهان قبلی چه کارها که نکردند، برای همین رفتم پیش یه پیرمرد ستاره شناس که خیلی قدیمی بود و اطلاعاتی درباره گذشته داشت، ولی خب این پیرمرد خیلی کند و آروم حرف می‌زد و اطلاعاتش رو به اشتراک می‌ذاشت.

برداشت: بزرگان و اندیشمندان همگی به صورت آزاد و بدون هیچ هزینه‌ای نظر و فکر خود را نوشته‌اند.

برداشت: او از دور به من نگاه می‌کند و تو گفتی که من بد جلوه کرده‌ام در نظر مزدوران او.

برداشت: من از این افراد چیزی جز خوبی نداشتم و در میان نیکی‌هایشان، جرأت و جرات من نیز فراهم شده است.

برداشت: چادرهای قدیمی بسته شد و از آن بند، دلم به شدت نگران و خسته شد.

برداشت: در اینجا به یکی از شخصیت‌های مشهور و برجسته شهر اشاره شده است که نامش علی دیلمی است و او به خاطر ویژگی‌های خاص و شایستگی‌هایش در میان دیگران شناخته شده است.

برداشت: او همیشه کارش به خوبی و روانی پیش می‌رود و در نزد افراد بزرگ و با خرد مورد احترام است.

برداشت: حسین یک فرد آزاد و شریف است که نمی‌خواهد از من چیز بی‌ارزش یا بدون هزینه بگیرد.

برداشت: از او خوراک و پوشاک و ثروت به دست آوردم و از او نیروی حرکت و توانایی پرواز را نیز یافتم.

برداشت: من از جزییات و ریشه مسائل خراج آگاه نیستم و در این بین در دوگانگی و سردرگمی به سر می‌برم.

برداشت: اگر در این دنیا قدرت و سلطه‌ای نداری، به یاد داشته باش که من در زمان‌های دشوار همیشه بر سرِ درگاه تو نشسته‌ام و منتظر یاری‌ام.

برداشت: وقتی که به سن هفتاد و یک سالگی می‌رسم، ستاره‌ها و سرنوشت خود را زیر نظر می‌گیرم.

برداشت: همواره تاج و تخت محمود ( غزنوی) برقرار باد،  و همواره شاد و سلامت باشد

برداشت: من او را این‌قدر می‌ستایم که در دنیا درباره‌اش صحبت‌هایی خواهد شد، چه آشکار و چه پنهان.

برداشت: من از بزرگان ستایش و ارزش قائل هستم و این ستایش آنها باعث افزایش احترام و اعتبار آنها می‌شود.

برداشت: همیشه خوشبخت و راضی باشد آن مرد عاقل که در زندگی‌اش به خواسته‌هایش دست یافته است.

برداشت: تمامی فضائل و ویژگی‌های خوب، از جمله توانایی فکری، علم و نژاد، به مانند نورانی است که به روشنی آفتاب عرب می‌درخشد.

برداشت: حال زمان پایان داستان یزدگرد فرا رسیده است، در ماه اسفند و روز بیست و پنجم

برداشت: از هجرت پنج، هشتاد (چهارصد)سال گذشته است، به نام پروردگار دادگر

برداشت: وقتی این نامه مشهور به پایان رسید، از من چهره‌ی کشور پر از گفتگو خواهد شد.

برداشت: من از این پس نمی‌میرم چون هنوز زنده‌ام و افکار و آثار من در جهان باقی خواهد ماند.

برداشت: هر کسی که دارای عقل، اندیشه و ایمان است، پس از فوت من برای من دعا و نیکی خواهد کرد.