بخش ۲

برداشت: پس آگاهی به گراز رسید که او را در حالتی همچون پادشاهی مشاهده کرد که در حال گرما و تلاطم است.

برداشت: یک پیام‌آور از روم به سوی ما فرستادند تا خبر بدهد که تاج پادشاهی در خاک افتاده و از بین رفته است.

برداشت: او را قسمتی از وجودش به جهنم خواهد افتاد و زندگی‌اش در عذاب و رنج خواهد گذشت.

برداشت: هرگز نخواهی دانست که سرو بلند در باغ ممکن است از گیاهان دیگر آسیب ببیند.

برداشت: به مانند خسرو که نه تنها چشمش بلکه دلش نیز از زیبایی‌های دنیا بی‌بهره است، یک پادشاه نیکو هم در چنین حالتی قرار دارد.

برداشت: زمانی که قدرت را به شخص ناپسندی بدهند، تمام سرزمین ایران به ذلت و حقارت دچار می‌شود.

برداشت: چگونه اردشیر با تاج و تخت خود رفت و جان جوان و پیرش شادمان شد.

برداشت: اگر از ایران خبری به من برسد، هیچ چیز نمی‌خواهم به جز اینکه باد شهر به آنجا نرسد.

برداشت: من از آنچه برای پرویز شاه پیش آمد و او را به تباهی کشاند، خبر نداشتم.

برداشت: بیایید اکنون با لشکری بزرگ از روم و ایران که بهترین و برجسته‌ترین افراد هستند، به میدان بیاییم.

برداشت: بیایید ببینیم این رئیس یا مسئول کیست که با این شیوه و نظرش مورد پسند یا تأیید قرار گرفته است.

برداشت: من ریشه و اساس او را به قدری محکم از جا می‌کنم که دیگر نتواند درباره سلطنت صحبت کند.

برداشت: نوندی (یعنی جوانان یا دلاوران) به سرعت در حرکتند و در مسیر خود به سوی پیران ایران، سپاه و نیرویی را به همراه دارند.

برداشت: او در حال تغییر لحن خود است و به پیروز خسرو نامه‌ای می‌نویسد.

برداشت: تخت ساسانیان که نماد قدرت و عظمت است، حالا دچار تیرگی و تاریکی شده و به نظر می‌رسد که تنها کسی که می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد، یک قهرمان بزرگ و جهان‌نماست که باید میان مشکلات را به هم پیوند دهد و اصلاح کند.

برداشت: آیا می‌توانی راه‌حلی پیدا کنی که از هر نوع تفکری کمک بگیری؟

برداشت: اگر در جست‌وجوی دوستانی جوان و سال‌خورده هستی، باید از قدرت و جلال اردشیر عبور کنی.

برداشت: پس از این، همه آنچه که آرزو داری را به دست خواهی آورد و از زندگی خود به آرامش و خوشحالی خواهی رسید.

برداشت: اگر بخواهی این راز را فاش کنی، باید به خنجر کینه خود خون بدهی.

برداشت: من از سرزمین روم چنان لشکری به همراه می‌آورم که دنیا را در چشمانت تار و سیاه کنم.

برداشت: به دقت به سخنان من گوش فرا بده و اجازه نده که اهمیت آنها برایت کم شود.

برداشت: وقتی خسرو پیروز نامه را مشاهده کرد، در آن همه چیز را به خوبی و با ذهنی روشن بررسی کرد.

برداشت: دل روشن و معروف او به نابودی افتاد، زیرا نمی‌داند با آن پادشاه بد چه باید بکند.

برداشت: هر بار که به او اشاره می‌کنی، به یاد می‌آوری که او مردی بد رفتاری بوده و به درس گرفتن از او توجه کن.

برداشت: به آرامش او خوشنود هستی و او نیز در دلش ثروت و گنجینه‌ای دارد.

برداشت: شبی تاریک و کم‌نور فرا رسید که مشروبات خوشمزه و گفت‌وگویی نرم و دلنشین فراهم شد.

برداشت: اردشیر در ایوان خود نشسته است و تعدادی از جوانان و پیران به همراه او حضور دارند.

برداشت: وقتی خسرو پیروز به نزد او آمد، انگار که از آسمان سرش درخشان و جاودانه شده است.

برداشت: فرمان داد تا رودخانه را بالا بکشند، و ایوان پر از صدای آب و آواز شد.

برداشت: در نیمه‌های شب، زمانی که تاریکی همه جا را فراگرفته بود، سردار یک جام شراب نوشید.

برداشت: مهمانی و شادی در میان یاران شاه اردشیر به نهایت رسیده و هیچ شادی‌افزایی یا یادگیری باقی نمانده است.

برداشت: دوستان بدبین او را طرد کردند و جز از شاه و پیروز، کسی برای او نماند.

برداشت: دختر نامهربانی از خانه بیرون رفت و ناگهان دست شاه را گرفت.

برداشت: اردشیر به تدریج در حال نابودی بود و در نتیجه، همه کاخ‌ها پر از شمشیر و تیر شد.

برداشت: همه همراهان خسرو پیروز شدند، چه کسی که در جستجوی نوآوری باشد و چه کسی که در مسیر نامناسبی حرکت کند.

برداشت: هیونی نزد گراز نامه‌ای بلند به همراه داشت و آن را بالای سر خود نگه داشته بود.

برداشت: وقتی فرستاده به او رسید، مانند خورشید، روح تاریک او روشن شد.

برداشت: از آن سرزمین لشکری آورد که حتی بر روی مور و پشه هم جایی نمی‌ماند.

برداشت: به سرعت مانند باد به سوی طیسفون حرکت کرد و سپاهیان او همگی دست‌هایشان به خون آغشته بود.

برداشت: در آن شهر، هیچ‌کس از سپاه جرأت بر زبان آوردن حرفی را نداشت، زیرا مردم بسیار بودند.