بخش ۵۷

برداشت: زن ناباک دوات و قلمی خواست و با تفکر و تدبیر خود آن‌ها را به کار برد.

برداشت: شخصی نامه‌ای به نزد شاه نوشت و در آن از بدخواهان و افراد نیکوکار سخن گفت.

برداشت: در ابتدای نامه، تحسین و ستایش از کسی را آغاز می‌کند که از دل خود کینه و حسد را پاک کرده است.

برداشت: سپس گفتند که کاری که شاه دستور داده بود، به خواسته دل نیک‌خواه انجام شد.

برداشت: سپاه بزرگ و پراکنده شد، به شانس و تقدیر پادشاه بزرگ جهان.

برداشت: از این به بعد هرچه دستوری بدهی، من آماده‌ام و به آن عمل خواهم کرد، حتی اگر مثل یک زینتی که به گوش آویخته می‌شود به آن متصل شوم.

برداشت: زمانی که آن نامه به خسرو رسید، شادی تازه‌ای از سوی آن زن به او دست داد.

برداشت: فرستاده‌ای از طرف کسی آمده است که با کلمات شیرین و دلنشین سخن می‌گوید و همه داستان‌های قدیمی را می‌داند.

برداشت: کسی را بفرستند تا نامه‌ای را که ارژنگ چین نوشته و بر روی آن چندین ستایش کرده‌اند، به موقع برساند.

برداشت: زن با ارزش و گرانقدر را دعوت کرد و برای او نوشته‌ای آماده کرده بود که در آن او را همچون ماهی درخشان معرفی کرده بود.

برداشت: فرستاده‌ای به زن پیام‌آور شد و سخنان زیبا و دلنشین خسرو را به او منتقل کرد.

برداشت: زن مانند شیر، به زیبایی و شکوه یک گل در زمان بهار می‌درخشد.

برداشت: او سپاه را به در آورد و روزی به آنها بخشید. وقتی روز روشن شد، او نیز بر نهاد (امور و مسئولیت‌ها) ادامه داد.

برداشت: وقتی که لشکریان به نزدیکی پادشاه رسیدند، شمار زیادی از آن‌ها جمع شدند.

برداشت: وقتی به درگاه رسید، دلش از محبت پر شد و حساسیت بیشتری پیدا کرد.

برداشت: پس از آن، هر کسی که با سران و بزرگان باشد، هدیه‌ای ارزشمند پیشکش می‌کند.

برداشت: همان گنج و آن آرزو به تدریج به کسی که به دنبال آن است، منتقل می‌شود و به ویژه به او یادآوری می‌شود.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌داند که حساب ثروت و جواهرات شاهانه چه اندازه است.

برداشت: لباس بافت طلایی و تاج و کمری که به تن دارد، همانند تختی از طلا و سپری طلایی است.

برداشت: خسرو به جوانی که مانند سرو بران در بهار زیبا و سرزنده است، نگاه کرد و احساس کرد که او به زودی از کنارش می‌رود و از بین می‌رود.

برداشت: روز مانند چهره‌ای روشن و شب مانند گیسوانی تاریک است. گویا که از لبان تو بارانی می‌بارد.

برداشت: شاه دستور داد که در شبستان، ورا را بفرستند، زیرا هر کس که توانسته بود، به او نزدیک‌تر و در مقام بالاتری قرار گرفت.

برداشت: او پیامی فرستاد تا به برادرش برساند، همان طور که کسی را نزد فرمانده‌ای فرستاده باشد تا از او کمک بخواهد.

برداشت: در پی آیین آن مذهب، او را طلب کرد و با تمام وجود پذیرفت.

برداشت: دوستانش به او هدیه‌های فراوانی دادند، از جمله پول و طلا و هر نوع چیز دیگر.